Przyjęcie urządzenia do serwisu
Jeśli Wasza firma serwisuje urządzenia — od diagnozy, przez naprawę, po wydanie klientowi — Veloryn prowadzi to jako osobny wariant zgłoszenia. Ten artykuł pokazuje, co trzeba włączyć, jak wygląda formularz przyjęcia, gdzie trafia hasło do urządzenia i zdjęcia jego stanu, jak wygenerować protokół przyjęcia oraz jak to samo zgłoszenie może założyć klient z portalu.
Włączenie serwisu
Obsługę serwisową włącza administrator w Ustawienia → Aplikacje → Kontekst serwisowy. Sekcja ma dwa elementy:
- przełącznik Włącz kontekst serwisowy — dopóki jest wyłączony, w formularzu zgłoszenia nie pojawia się nic związanego z serwisem;
- pole Regulamin serwisu — tekst, który trafia na protokół przyjęcia urządzenia. Zapisujesz go osobnym przyciskiem Zapisz regulamin, niezależnie od przełącznika.
Włączenie przełącznika działa natychmiast w całej aplikacji i od razu dokłada dwie rzeczy, o których czytasz w dalszych sekcjach: domyślny zestaw pól przyjęcia oraz trzy dodatkowe statusy warsztatowe.
UwagaBez ustawionego regulaminu protokół przyjęcia i tak się wygeneruje — po prostu bez tej sekcji. Regulamin jest ustawieniem per firma (tenant), nie stałą w kodzie, więc każda instalacja może mieć swój własny tekst.
Formularz przyjęcia
Gdy kontekst serwisowy jest włączony, w formularzu nowego zgłoszenia pojawia się przełącznik zgłoszenie serwisowe. Po jego zaznaczeniu formularz rozszerza się o sekcję danych serwisowych.
Wskazanie urządzenia
Masz dwie drogi, wzajemnie się nie wykluczające:
- Wyszukiwarka egzemplarzy — zaczynasz wpisywać numer seryjny albo numer wewnętrzny, a system podpowiada pasujące urządzenie z Waszej bazy (installed base). Wybór z listy od razu uzupełnia numer seryjny i status gwarancji.
- Ręczny numer seryjny — używasz go, gdy urządzenia nie ma jeszcze w bazie. System i tak próbuje je rozpoznać po numerze i pokazuje wynik: rozpoznane, nierozpoznane albo niejednoznaczne (gdy numer pasuje do więcej niż jednego egzemplarza). Zgłoszenie da się zapisać niezależnie od wyniku — podpowiedź jest informacyjna, nie blokuje.
Pola przyjęcia
Domyślnie formularz ma cztery pola: przekazane akcesoria, stan wizualny, przewidywany termin i priorytet. To punkt startowy, nie sztywny zestaw — administrator dodaje własne pola w Ustawienia → Pola, dla encji Zgłoszenie serwisowe, tym samym mechanizmem co pola niestandardowe w innych modułach. Zestaw pól może się różnić w zależności od typu przyjmowanego urządzenia — np. inny komplet pytań przy drukarce, inny przy laptopie.
Pola przyjęcia nie są zamrożone w momencie założenia zgłoszenia — można je uzupełniać i poprawiać także później, z karty zgłoszenia; zmiany zapisują się automatycznie.
Hasło / kod urządzenia
Jeśli serwisant będzie musiał zalogować się do przyjmowanego urządzenia, w formularzu jest na to osobne pole Hasło / kod urządzenia. Zapisujesz je raz — dalej system dba o to, żeby nie wyciekło tam, gdzie nie powinno:
- wartość trafia do bazy w postaci zaszyfrowanej i nigdy nie pojawia się w odpowiedziach API, mailach ani wygenerowanych dokumentach — łącznie z protokołem przyjęcia (patrz niżej);
- na karcie zgłoszenia serwisant odczytuje ją przyciskiem Pokaż kod — dopiero to działanie pobiera i odszyfrowuje wartość;
- każdy odczyt zostaje odnotowany w historii zmian zgłoszenia, więc zawsze wiadomo, kto i kiedy sprawdzał kod dostępu.
Przy edycjiPuste pole hasła nie kasuje zapisanego kodu — zostaw je puste, jeśli nie chcesz go zmieniać. Żeby zmienić kod, trzeba wpisać nową wartość wprost.
Zdjęcia przyjęcia
Do zgłoszenia serwisowego można dodać do sześciu zdjęć stanu urządzenia w momencie przyjęcia — przydatne, gdy trzeba później rozstrzygnąć spór o rysę czy wgniecenie, którego nie było przy oddaniu do naprawy.
- Na telefonie dodanie zdjęcia od razu otwiera aparat — nie trzeba najpierw robić zdjęcia w osobnej aplikacji.
- Zdjęcia są kompresowane przy wysyłce i lądują razem z resztą załączników zgłoszenia — nie są osobnym, ukrytym magazynem plików.
- Każde zdjęcie można później pobrać albo usunąć z poziomu karty zgłoszenia.
Protokół przyjęcia (PDF)
Na karcie danych serwisowych jeden przycisk generuje protokół przyjęcia — dokument PDF, który zwykle idzie do podpisu razem z klientem. Zawiera:
- dane zgłoszenia i urządzenia (numer, model, marka — jeśli zostały rozpoznane);
- status gwarancji;
- wypełnione pola przyjęcia;
- informację, że kod dostępu został przekazany serwisowi — sam fakt, nigdy jego wartość;
- regulamin serwisu ustawiony w Ustawieniach (o ile jest);
- miejsca na podpis klienta i serwisanta.
Dokument generujesz w wybranym języku — do wyboru polski, angielski, czeski, ukraiński i hiszpański — więc protokół dla klienta zagranicznego wygląda tak samo profesjonalnie jak dla krajowego. Ponowne wygenerowanie podmienia poprzednią wersję — jeśli po pierwszym wydruku doszły jeszcze jakieś pola przyjęcia, nowy protokół je uwzględni.
Statusy warsztatowe
Włączenie kontekstu serwisowego dokłada do listy statusów zgłoszeń trzy dodatkowe pozycje, typowe dla pracy warsztatu:
- W diagnozie — urządzenie w trakcie diagnozy serwisowej;
- W naprawie — trwa naprawa;
- Do odbioru — naprawa zakończona, urządzenie czeka na klienta.
Wybiera się je z listy statusów zgłoszenia dokładnie tak samo jak każdy inny status — nie ma osobnego mechanizmu. Nazwy i kolory tych trzech statusów administrator może zmienić w ustawieniach statusów zgłoszeń, tak samo jak w przypadku statusów standardowych.
Zgłoszenie z portalu klienta
Urządzenie do serwisu nie musi zgłaszać wyłącznie Wasz pracownik — klient z dostępem do portalu może zrobić to samodzielnie. Formularz w portalu ma zaznaczaną opcję Zgłoszenie dotyczy urządzenia (serwis) i po jej włączeniu pokazuje dokładnie te same pola przyjęcia, co formularz wewnętrzny — to ten sam komponent, nie osobna, uboższa wersja.
- Klient podaje numer seryjny urządzenia; system w tle sprawdza, czy pasuje do egzemplarza przypisanego do jego firmy, i pokazuje wynik rozpoznania razem ze statusem gwarancji. Wyszukiwanie obejmuje wyłącznie urządzenia tego klienta.
- Klient wypełnia te same pola przyjęcia co Wasz pracownik przy przyjęciu ręcznym.
- Jeśli trzeba, klient może od razu przekazać hasło / kod urządzenia — trafia ono do tego samego zaszyfrowanego pola, więc obowiązują te same zasady: nikt poza serwisantem odczytującym je przyciskiem Pokaż kod go nie zobaczy.
Zanim klient będzie mógł zgłosić urządzenie tą drogą, musi mieć konto portalowe. O tym, jak takie konto powstaje — z poziomu osoby kontaktowej albo przez samodzielną rejestrację — przeczytasz w artykule Dostęp klienta do portalu zgłoszeń — dwie drogi.